Gisteren gingen we om 9 uur rijden. De eigenaren van het huisje kwamen nog even gedag zeggen en vragen hoe we het hadden gehad en toen gingen we op pad naar Split. Ook met deze eigenaar hadden we afgesproken dat we een seintje zouden geven als we bij het restaurant zouden zijn waar hij het adres van door had gegeven.
Maar zo ver waren we nog lang niet, het eerste stuk ging vrij vlot, maar nog niet echt op de snelweg, maar zodra we daar dus op kwamen, al in Kroatië, stonden we gelijk inde file. Moet zeggen, hij loste gelukkig vrij vlot op. Maar al met al deden we er toch wel wat langer over dan we hadden gehoopt.
We waren nog van plan om een Nationaal park te bezoeken wat we onderweg voorbij zouden rijden maar daar hebben we maar vanaf gezien.
Toen we rond drie uur in de buurt van ons tweede huisje kwamen hebben we een sms gestuurd naar de eigenaar dat we hem zouden treffen bij het restaurant in het dorp wat hij had doorgegeven maar hij was blijkbaar toen hij dat doorgaf zelf ook nogal inde bonen want de gps stuurde ons regelrecht Split in. En dat na een behoorlijk aantal uurtjes alk geconcentreerd sturen was nou niet echt top voor Ron.
De conclusie die we na deze eerste week al hebben getroffen is dat zowel de Slovenen als de kroaten er een zeer rare rijstijl aan over houden, eigenlijk net alsof ze al om 7 uur smorgens zwaar bezopen zijn ;-)
Maar daar stonden we dan midden in Split, ik belde onze grote vriend Sretan die het zelf erg vermakelijk vond en ons aanraadde om maar gewoon de naam van het dorp in te tikken en dan zou hij ons na een kwartier weer bellen.
Na een goed half uur en twee telefoontjes verder pikte hij ons op voor een vlakbij gelegen supermarktje en reed hij voor ons uit naar het huis.
Schitterend, een mooi appartement met een heerlijk zwembad, dus we besloten al gelijk dat we de zondagmorgen aan het zwembad zouden doorbrengen.
Enige nadeel is de behoorlijk steile bergweg, met grote hobbels en gaten, naar het huisje toe, de dinkytoy heeft het niet makkelijk deze week.
Tijdens onze zoektocht naar het huis hadden we de weg gevraagd bij een restaurant waar Ron varkens aan het spit zag draaien en gelijk de belofte deed dat we later terug zouden komen om er te eten. Dus na de broodnodige boodschappen bij, jawel, de Lidl, gingen we daar heen.
Het bleken alleen geen varkens te zijn, maar lammetjes, tja, nog beter ;-)
Erna heerlijk genoten van koffie en wijntje op ons terras terwijl de lichtjes in Split aangingen, we zitten hier echt geweldig!
Op zondag een rustige start, aan het zwembad, een stuk minder koud water dan bij het vorige huis gelukkig, alleen, helaas wel hele grote wespen die af en aan vliegen.
Ron en ik houden het dan ook langer vol dan de kids.
Oh, nu even skypen met de jarige en dan tik ik straks de rest ;-)
Zo, even met Pa en de rest via Skype gezongen voor zn verjaardag en even bijgekletst.
Na het zonnen bij het zwembad even lekker gedouched en toen naar Split.
Wat een ontzettend leuke stad is dat. Veel winkeltjes en terrasjes en het geheel doet heel gezellig aan.
Langs de boulevard geslenterd, wat gewinkeld en door het oude centrum gelopen en alvast gereserveerd bij Konoba Metrajuska, volgens tripadvisor hét visrestaurant van Split. We zijn er net op tijd want ze gaan dicht tussen 4 en 7 en we zijn er net voor 4. We reserveren voor 7 uur want Ron ziet de ober voorbij lopen met een schaal met mega grote vissen waar men van kan kiezen, en daar houdt Ronnie wel van ;-)
We vermaken ons met shoppen en ijsje eten, biertje drinken en ook gaan er heel wat flessen water doorheen want het is hier warm, heerlijk!!
Om 7 uur gaan we naar het restaurant en worden niet teleurgesteld. Om te beginnen ziet het er ontzettend leuk uit, is de bediening vreselijk vriendelijk, en het eten....absoluut het beste tot nu toe deze vakantie. We delen als voorgerecht in rode wijn gestoofde tonijn en grote gegrilde garnalen en max laat ons mee proeven van zijn garnalen creme soep en als hoofdgerecht kiezen we twee vissen, een hele grote, de amberjack, en een wat kleinere, volgens de ober de koningin onder de zeebaars. Beiden super!
We besluiten om gelijk alvast te reserveren voor vrijdag want we zien heel wat mensen teleurgesteld worden die gewoon komen binnenvallen en te horen krijgen dat ze helemaal vol zitten.
Na het eten slenteren we op ons gemak over de nu heel drukke maar gezellige verlichtte boulevard en dan in het donker op weg terug naar ons huisje. Dat is iets minder, rijden in het pikkedonker op smalle bergweggetjes en dan opeens de mega steile afrit naar je huisje moeten nemen terwijl ze achter je bijna in je kofferbak zitten, het kleven is hier uitgevonden volgens ons.
Maar het gaat allemaal prima!
Net dus nog even de Skype aangehad en de rest van de familie in spanje gezien en nu zo lekker ons bed in, morgen een stranddag :-)
Maar zo ver waren we nog lang niet, het eerste stuk ging vrij vlot, maar nog niet echt op de snelweg, maar zodra we daar dus op kwamen, al in Kroatië, stonden we gelijk inde file. Moet zeggen, hij loste gelukkig vrij vlot op. Maar al met al deden we er toch wel wat langer over dan we hadden gehoopt.
We waren nog van plan om een Nationaal park te bezoeken wat we onderweg voorbij zouden rijden maar daar hebben we maar vanaf gezien.
Toen we rond drie uur in de buurt van ons tweede huisje kwamen hebben we een sms gestuurd naar de eigenaar dat we hem zouden treffen bij het restaurant in het dorp wat hij had doorgegeven maar hij was blijkbaar toen hij dat doorgaf zelf ook nogal inde bonen want de gps stuurde ons regelrecht Split in. En dat na een behoorlijk aantal uurtjes alk geconcentreerd sturen was nou niet echt top voor Ron.
De conclusie die we na deze eerste week al hebben getroffen is dat zowel de Slovenen als de kroaten er een zeer rare rijstijl aan over houden, eigenlijk net alsof ze al om 7 uur smorgens zwaar bezopen zijn ;-)
Maar daar stonden we dan midden in Split, ik belde onze grote vriend Sretan die het zelf erg vermakelijk vond en ons aanraadde om maar gewoon de naam van het dorp in te tikken en dan zou hij ons na een kwartier weer bellen.
Na een goed half uur en twee telefoontjes verder pikte hij ons op voor een vlakbij gelegen supermarktje en reed hij voor ons uit naar het huis.
Schitterend, een mooi appartement met een heerlijk zwembad, dus we besloten al gelijk dat we de zondagmorgen aan het zwembad zouden doorbrengen.
Enige nadeel is de behoorlijk steile bergweg, met grote hobbels en gaten, naar het huisje toe, de dinkytoy heeft het niet makkelijk deze week.
Tijdens onze zoektocht naar het huis hadden we de weg gevraagd bij een restaurant waar Ron varkens aan het spit zag draaien en gelijk de belofte deed dat we later terug zouden komen om er te eten. Dus na de broodnodige boodschappen bij, jawel, de Lidl, gingen we daar heen.
Het bleken alleen geen varkens te zijn, maar lammetjes, tja, nog beter ;-)
Erna heerlijk genoten van koffie en wijntje op ons terras terwijl de lichtjes in Split aangingen, we zitten hier echt geweldig!
Op zondag een rustige start, aan het zwembad, een stuk minder koud water dan bij het vorige huis gelukkig, alleen, helaas wel hele grote wespen die af en aan vliegen.
Ron en ik houden het dan ook langer vol dan de kids.
Oh, nu even skypen met de jarige en dan tik ik straks de rest ;-)
Zo, even met Pa en de rest via Skype gezongen voor zn verjaardag en even bijgekletst.
Na het zonnen bij het zwembad even lekker gedouched en toen naar Split.
Wat een ontzettend leuke stad is dat. Veel winkeltjes en terrasjes en het geheel doet heel gezellig aan.
Langs de boulevard geslenterd, wat gewinkeld en door het oude centrum gelopen en alvast gereserveerd bij Konoba Metrajuska, volgens tripadvisor hét visrestaurant van Split. We zijn er net op tijd want ze gaan dicht tussen 4 en 7 en we zijn er net voor 4. We reserveren voor 7 uur want Ron ziet de ober voorbij lopen met een schaal met mega grote vissen waar men van kan kiezen, en daar houdt Ronnie wel van ;-)
We vermaken ons met shoppen en ijsje eten, biertje drinken en ook gaan er heel wat flessen water doorheen want het is hier warm, heerlijk!!
Om 7 uur gaan we naar het restaurant en worden niet teleurgesteld. Om te beginnen ziet het er ontzettend leuk uit, is de bediening vreselijk vriendelijk, en het eten....absoluut het beste tot nu toe deze vakantie. We delen als voorgerecht in rode wijn gestoofde tonijn en grote gegrilde garnalen en max laat ons mee proeven van zijn garnalen creme soep en als hoofdgerecht kiezen we twee vissen, een hele grote, de amberjack, en een wat kleinere, volgens de ober de koningin onder de zeebaars. Beiden super!
We besluiten om gelijk alvast te reserveren voor vrijdag want we zien heel wat mensen teleurgesteld worden die gewoon komen binnenvallen en te horen krijgen dat ze helemaal vol zitten.
Na het eten slenteren we op ons gemak over de nu heel drukke maar gezellige verlichtte boulevard en dan in het donker op weg terug naar ons huisje. Dat is iets minder, rijden in het pikkedonker op smalle bergweggetjes en dan opeens de mega steile afrit naar je huisje moeten nemen terwijl ze achter je bijna in je kofferbak zitten, het kleven is hier uitgevonden volgens ons.
Maar het gaat allemaal prima!
Net dus nog even de Skype aangehad en de rest van de familie in spanje gezien en nu zo lekker ons bed in, morgen een stranddag :-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten